زندگی زیبا بود و تو روشنگر آفاق سپهرش بودی

و در آیینه ادراک نهان خانه دل تب احساس

که از جنس صمیمیت بود از تو تصویر مسیحایی مریم می ساخت

مریمی پاک تر از چشمه سیال بهشت شاید از جنس بلور

یا به شفافی شبنم

که به هنگام سحر بوسگاه نفس خورشید است

تو که تفسیر غزل های حکیمانه حافظ بودی

عشق در نام تو معنا می شد

من که از پنجره تنهایی

خیره بودم به سحر خیزی گلهایی بهاری

داغ جانسوز شقایق نگرانم می کرد

سفر چلچله ها

فلسفه فاصله ها

بغض خاموشی بلبل

قهر مشکوک قناری ها

گلشن پرپر شدن گل

نگرانم می کرد